สารอาหาร

กลูโคส ค่าน้ำตาลในเลือดปกติ 100–125 และ 126 ขึ้นไปหมายถึงอะไร

กลูโคสเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวที่ร่างกายใช้เป็นเชื้อเพลิงหลัก และเป็นตัวเลขที่คนไทยจำนวนมากเห็นบนใบผลตรวจโดยไม่แน่ใจว่าค่าไหนปกติหรือเริ่มเสี่ยง ความชุกของเบาหวานในผู้อายุ 20 ปีขึ้นไปของไทยสูงถึงร้อยละ 9.9 และราวครึ่งหนึ่งยังไม่รู้ตัว[14] บทความนี้สรุปเกณฑ์ตัวเลขจากแนวปฏิบัติสากลและงานสำรวจของไทย ว่าค่าปกติคือเท่าไร ทำไมค่าหนึ่งครั้งยังฟันธงไม่ได้ และอะไรทำให้ตัวเลขสูงขึ้นชั่วคราว

กลูโคสคืออะไร และร่างกายควบคุมระดับอย่างไร

กลูโคสเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว สูตรเคมี C6H12O6 ร่างกายได้จากสามทาง คือแป้งและน้ำตาลในอาหาร ไกลโคเจนสำรองในตับที่สลายออกมา และการสร้างกลูโคสใหม่จากกรดอะมิโนกับกลีเซอรอลที่ตับสังเคราะห์เอง[3] สมองและเม็ดเลือดแดงใช้กลูโคสได้โดยไม่ต้องพึ่งอินซูลิน ร่างกายจึงต้องคุมระดับให้แคบเพราะทั้งสองทางอันตราย สูงเกินไปทำลายหลอดเลือดและไตเรื้อรัง ต่ำเกินไปทำให้สมองขาดเชื้อเพลิงและหมดสติได้ในไม่กี่นาที[3]

การควบคุมอาศัยฮอร์โมนที่ออกฤทธิ์ตรงข้ามกัน อินซูลินจากเบต้าเซลล์ของตับอ่อนเป็นตัวเดียวที่ลดระดับกลูโคส โดยสั่งให้กล้ามเนื้อและไขมันนำกลูโคสเข้าเซลล์และสั่งให้ตับหยุดผลิต เมื่อระดับต่ำลง กลูคากอนจากแอลฟาเซลล์สั่งให้ตับปล่อยกลูโคสสำรองออกมา ขณะที่คอร์ติซอล ฮอร์โมนการเจริญเติบโต และอะดรีนาลีนช่วยต้านฤทธิ์อินซูลินและดันระดับให้สูงขึ้นในภาวะเครียด[3] ระดับกลูโคสในเลือดจึงเป็นผลลัพธ์ของการผลิต การดูดซึม และการใช้กลูโคสพร้อมกัน ไม่ใช่ภาพของน้ำตาลที่เพิ่งกินเข้าไป

ค่าปกติ 70–99, 100–125 และ 126 ขึ้นไป

เกณฑ์ที่ใช้อ้างอิงมากที่สุดคือของสมาคมโรคเบาหวานสหรัฐ ซึ่งตรงกับองค์การอนามัยโลกในส่วนการวินิจฉัย[1] ตัวเลขที่ใช้คือกลูโคสขณะอดอาหาร กลูโคสสองชั่วโมงหลังดื่มน้ำตาล 75 กรัม ฮีโมโกลบินไกลเคตหรือ HbA1c และกลูโคสสุ่มในผู้มีอาการ

การตรวจ ปกติ ก่อนเบาหวาน เบาหวาน หมายเหตุ
กลูโคสอดอาหาร ≥8 ชม. 70–99 mg/dL (3.9–5.5 mmol/L) 100–125 mg/dL (5.6–6.9 mmol/L) ≥126 mg/dL (≥7.0 mmol/L) ใช้บ่อยที่สุด ราคาถูก
กลูโคส 2 ชม. หลังน้ำตาล 75 กรัม <140 mg/dL (<7.8 mmol/L) 140–199 mg/dL (7.8–11.0 mmol/L) ≥200 mg/dL (≥11.1 mmol/L) ตรวจซ้ำได้ยาก ใช้เมื่อสงสัย
HbA1c <5.7% 5.7–6.4% ≥6.5% ไม่ต้องอดอาหาร
กลูโคสสุ่มในผู้มีอาการ — — ≥200 mg/dL (≥11.1 mmol/L) ใช้ได้เมื่อมีอาการชัด

ห้องแล็บไทยรายงานสองหน่วยสลับกัน คือ mg/dL และ mmol/L โดยแปลงกันด้วยการหารหรือคูณ 18 ควรดูหน่วยในใบผลให้แน่ใจก่อนเทียบกับเกณฑ์ใด ๆ[1]

ค่า 100–125 mg/dL เรียกว่าภาวะกลูโคสอดอาหารผิดปกติ ส่วน 140–199 mg/dL จากการทดสอบน้ำตาลเรียกว่าภาวะทนกลูโคสบกพร่อง ทั้งสองแบบรวมอยู่ในกลุ่มก่อนเบาหวาน ซึ่งไม่ได้แปลว่าจะเป็นเบาหวานแน่นอน แต่หมายถึงเมตาบอลิซึมผิดปกติแล้วและมีโอกาสพัฒนาไปมากกว่าคนที่ค่าปกติ[1] ค่า 105 กับ 125 mg/dL แทบไม่ทำให้เกิดอาการต่างกัน ภัยของระดับนี้คือความเงียบ ผู้ที่ค่าอยู่ในโซนนี้จึงต้องอาศัยการตรวจ ไม่ใช่อาศัยการสังเกตอาการ

HbA1c: ค่าเฉลี่ยสองถึงสามเดือน และเหตุผลที่คนไทยต้องระวัง

HbA1c คือสัดส่วนของฮีโมโกลบินที่ถูกน้ำตาลเกาะอย่างถาวร กระบวนการนี้เกิดตลอดอายุเม็ดเลือดแดงซึ่งยาวราว 120 วัน ค่าที่วัดได้จึงเป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของกลูโคสในช่วง 8–12 สัปดาห์ โดยเดือนล่าสุดมีน้ำหนักมากที่สุด[2]

งานศึกษา A1c-Derived Average Glucose ในผู้เข้าร่วม 507 คนสร้างสมการแปลง HbA1c เป็นค่าเฉลี่ยกลูโคส คือ 28.7 คูณค่า HbA1c แล้วลบ 46.7[5] แปลว่า 6.0% เทียบได้กับกลูโคสเฉลี่ยราว 126 mg/dL, 6.5% ราว 140 mg/dL และ 8.0% ราว 183 mg/dL ค่านี้เป็นค่ากลางที่อธิบายว่าทำไม 6.5% ขึ้นไปจึงเริ่มสัมพันธ์กับความเสี่ยงแทรกซ้อน

ความน่าเชื่อถือขึ้นกับการสอบเทียบมาตรฐานให้ผลจากห้องแล็บต่าง ๆ เทียบกันได้[6] แต่มีข้อจำกัด สภาพที่ทำให้เม็ดเลือดแดงอายุสั้นลง เช่น เลือดออกเรื้อรังหรือเม็ดเลือดแดงแตก จะทำให้ค่าต่ำกว่าความจริง ขณะที่ภาวะขาดธาตุเหล็กอาจทำให้ค่าสูงเกินจริง[7] ผู้ที่เพิ่งได้รับเลือดหรือกำลังตั้งครรภ์ก็อ่านค่าไม่ได้ตามปกติ

สำหรับคนไทย ฮีโมโกลบินผิดปกติเป็นประเด็นสำคัญ โดยเฉพาะฮีโมโกลบินอีซึ่งพบบ่อยในภาคอีสาน งานศึกษาในผู้ป่วยเบาหวาน 1,978 คนที่โรงพยาบาลสุรินทร์พบฮีโมโกลบินอีแบบพาหะร้อยละ 35.3 และแบบมียีนทั้งสองข้างร้อยละ 7.9 โดยกลุ่มหลังมีโอกาสได้ HbA1c ต่ำกว่า 6.5% สูงกว่ากลุ่มปกติ 5.16 เท่า[8] แปลว่าผู้ที่มีฮีโมโกลบินอีอาจได้ค่าที่ดูสวยทั้งที่น้ำตาลจริงสูง ควรแจ้งห้องแล็บและแพทย์เพื่อเลือกวิธีตรวจที่เหมาะ

HbA1c กับกลูโคสอดอาหารยังไม่ลงรอยกันเสมอ งานคัดกรองในคนเกาหลีพบว่าความไม่สอดคล้องของสองเกณฑ์สัมพันธ์กับภาวะอ้วนและอายุที่มากขึ้น[9] การตรวจทั้งสองอย่างร่วมกันจึงให้ข้อมูลมากกว่าในคนที่ค่าอยู่ใกล้เส้นแบ่ง

น้ำตาลหลังอาหาร: ขึ้นสูงสุดเมื่อไร และ 140 mg/dL หมายถึงอะไร

หลังกินอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรต ระดับกลูโคสขึ้นภายใน 15–30 นาที ถึงจุดสูงสุดราว 60–90 นาที แล้วลดลงจนใกล้ค่าตั้งต้นภายในสองชั่วโมงในคนที่อินซูลินทำงานปกติ ความสูงของการขึ้นขึ้นกับชนิดของแป้ง ไฟเบอร์ ไขมันและโปรตีนที่กินร่วม และลำดับการกิน

ข้อมูลจากเครื่องวัดกลูโคสต่อเนื่องในคนสุขภาพดี 153 คนอายุ 7–80 ปี พบค่าเฉลี่ย 98–99 mg/dL (5.4–5.5 mmol/L) ทุกช่วงอายุ ยกเว้นผู้อายุเกิน 60 ปีซึ่งเฉลี่ย 104 mg/dL เวลาที่ค่าอยู่ในช่วง 70–140 mg/dL คิดเป็นมัธยฐานร้อยละ 96 ของทั้งวัน และเวลาที่สูงเกิน 140 mg/dL มีเพียงร้อยละ 2.1 หรือราว 30 นาทีต่อวัน[4] การที่น้ำตาลขึ้นหลังมื้ออาหารจึงเป็นเรื่องปกติ สิ่งที่ผิดปกติคือค้างอยู่สูงนานหรือขึ้นสูงซ้ำบ่อย

ขีด 140 mg/dL ที่สองชั่วโมงเป็นเส้นแบ่งที่ใช้ในการทดสอบ ไม่ใช่เป้าที่ทุกคนต้องรักษาทุกมื้อ ผู้ป่วยเบาหวานมีเป้าหมายหลังอาหารต่างกันตามอายุและโรคประจำตัว ซึ่งแพทย์เป็นผู้กำหนด[23]

น้ำตาลขึ้นสูงชั่วคราวได้จากอะไร

ค่าที่สูงครั้งเดียวไม่ได้แปลว่าเป็นเบาหวาน มีภาวะและยาหลายอย่างที่ดันระดับขึ้นชั่วคราวแล้วกลับสู่ปกติเมื่อตัวกระตุ้นหมดไป การแยกสองเรื่องนี้เป็นหัวใจของการตรวจที่ถูกต้อง

ความเครียด การติดเชื้อ และการผ่าตัด

น้ำตาลสูงจากความเครียดหมายถึงระดับกลูโคสที่สูงขึ้นระหว่างเจ็บป่วยเฉียบพลัน แล้วลดลงเองเมื่อโรคทุเลา กลไกคือฮอร์โมนเครียดอย่างคอร์ติซอลและอะดรีนาลีนเพิ่มการสร้างกลูโคสที่ตับและต้านฤทธิ์อินซูลิน ขณะที่การอักเสบทำให้เนื้อเยื่อตอบสนองต่ออินซูลินลดลง[10] งานทบทวนในวารสาร Lancet ระบุว่าผู้ที่ไม่มีประวัติเบาหวานแต่มีน้ำตาลสูงขณะป่วยหนักมีอัตราตายและภาวะแทรกซ้อนไม่ต่างหรือสูงกว่าผู้ที่เป็นเบาหวานอยู่แล้ว[10]

ยาสเตียรอยด์

กลูโคคอร์ติคอยด์อย่างเพรดนิโซโลนและเดกซาเมทาโซนเป็นยาที่ทำให้น้ำตาลสูงบ่อยที่สุดกลุ่มหนึ่ง กลไกคือเพิ่มการสร้างกลูโคสที่ตับและลดการนำกลูโคสเข้าเซลล์กล้ามเนื้อ[24] น้ำตาลมักสูงหลังอาหารมากกว่าขณะอดอาหาร และสูงเด่นช่วงบ่ายถึงเย็นหลังกินยามื้อเช้า[11] ผู้ที่ได้รับสเตียรอยด์ขนาดสูงต่อเนื่องควรคัดกรองก่อนเริ่มยาและติดตามระหว่างใช้

ยาอื่นที่มีผลต่อน้ำตาล

งานทบทวนด้านเภสัชเฝ้าระวังระบุกลุ่มยาที่เพิ่มความเสี่ยง ได้แก่ ยาขับปัสสาวะกลุ่มไทอะไซด์ ยาบีต้าบล็อกเกอร์บางชนิด กรดนิโคทินิก สเตตินบางชนิด ยาต้านจิตเภทชนิดใหม่ ฟลูออโรควิโนโลนขนาดสูง และยากันชักอย่างฟีนิโทอีน[12] ผลของยาแต่ละชนิดเล็กจนแทบไม่รู้สึกตัว แต่สะสมเมื่อใช้หลายอย่างร่วมกันหรือนานหลายปี ผู้ที่เริ่มยาใหม่แล้วน้ำตาลขยับขึ้นควรแจ้งแพทย์

ปรากฏการณ์รุ่งอรุณ

ผู้ป่วยเบาหวานจำนวนหนึ่งพบน้ำตาลสูงทุกเช้าทั้งที่ไม่ได้กินอะไร ภาวะที่พบบ่อยคือปรากฏการณ์รุ่งอรุณ จากฮอร์โมนต้านอินซูลินที่เพิ่มขึ้นช่วงเช้ามืดตามจังหวะชีวภาพ ต่างจาก Somogyi effect ที่เกิดจากน้ำตาลต่ำกลางคืนแล้วร่างกายปล่อยฮอร์โมนจนสูงขึ้นในเช้า การแยกสองภาวะต้องวัดน้ำตาลช่วงตีสามถึงตีห้าหรือใช้เครื่องวัดต่อเนื่อง[13]

ความเข้าใจผิด: กินของหวานแล้วเป็นเบาหวานทันที

ความเชื่อนี้ไม่ตรงกับกลไกของโรค เบาหวานชนิดที่ 1 เกิดจากภูมิต้านทานของร่างกายทำลายเบต้าเซลล์ตับอ่อน กระบวนการนี้ดำเนินมาก่อนการวินิจฉัยหลายเดือนถึงหลายปี และไม่เกี่ยวกับปริมาณขนมในวันใดวันหนึ่ง[16] ส่วนเบาหวานชนิดที่ 2 เกิดจากภาวะดื้ออินซูลินร่วมกับการเสื่อมของเบต้าเซลล์ที่ค่อย ๆ สูญเสียความสามารถผลิตอินซูลินให้พอ ใช้เวลาหลายปีและมักเริ่มตั้งแต่ยังไม่มีอาการ[17] การกินน้ำตาลมากในมื้อเดียวทำให้กลูโคสขึ้นสูงชั่วคราวแล้วลงภายในไม่กี่ชั่วโมง และไม่เปลี่ยน HbA1c ซึ่งเป็นค่าเฉลี่ยสองถึงสามเดือน

แต่การพูดว่าน้ำตาลไม่เกี่ยวกับเบาหวานก็ไม่ถูกต้อง งานวิเคราะห์อภิมานของการศึกษาตามรุ่น 17 ชุด ซึ่งมีผู้เข้าร่วมและระยะติดตามรวมกว่า 10 ล้านคน-ปี พบว่าเครื่องดื่มเติมน้ำตาลทุกหนึ่งหน่วยบริโภคต่อวันสัมพันธ์กับเบาหวานชนิดที่ 2 เพิ่มขึ้นร้อยละ 18 และยังเพิ่มร้อยละ 13 แม้ปรับปัจจัยเรื่องความอ้วนแล้ว[18] ข้าวขาวซึ่งเป็นแป้งหลักของคนไทยก็มีข้อมูลทำนองเดียวกัน การเพิ่มหนึ่งทัพพีต่อวันสัมพันธ์กับความเสี่ยงเพิ่มขึ้นร้อยละ 11 และกลุ่มที่กินมากที่สุดในประชากรเอเชียเสี่ยง 1.55 เท่าของกลุ่มที่กินน้อยที่สุด[19] อาหารแปรรูปสูงยังเพิ่มความเสี่ยงชัดเจนในการศึกษาตามรุ่นขนาดใหญ่สามชุด[22]

คำตอบที่ตรงที่สุดคือ ของหวานมื้อเดียวไม่ทำให้เป็นเบาหวาน แต่การกินน้ำตาลและแป้งขัดสีมากเกินไปทุกวันเป็นปัจจัยที่ผลักคนที่มีความเสี่ยงอยู่แล้วให้ข้ามเส้นเร็วขึ้น

ใครควรตรวจ และควรเริ่มเมื่อไร

แนวปฏิบัติของสมาคมโรคเบาหวานสหรัฐแนะนำให้คัดกรองผู้ใหญ่ทุกคนตั้งแต่อายุ 35 ปี และตรวจซ้ำทุก 3 ปีหากผลปกติ ผู้ที่ผลอยู่ในกลุ่มก่อนเบาหวานควรตรวจปีละครั้ง[1] ผู้มีปัจจัยเสี่ยงควรเริ่มเร็วกว่านั้น ได้แก่ น้ำหนักเกินหรืออ้วนโดยเฉพาะรอบเอว ประวัติครอบครัวสายตรงเป็นเบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดผิดปกติ เคยเป็นเบาหวานขณะตั้งครรภ์ กลุ่มอาการรังไข่มีถุงน้ำหลายใบ โรคหัวใจและหลอดเลือด โรคไตเรื้อรัง และการใช้ยาที่ทำให้น้ำตาลสูงนาน ๆ[1]

สำหรับประเทศไทย ผู้ไม่รู้ตัวว่าป่วยมีสัดส่วนสูงมาก ร้อยละ 51.2 ในผู้ชาย และร้อยละ 41.3 ในผู้หญิง ขณะที่ผู้รู้ตัวและรักษาแล้วคุมได้ตามเป้าเพียงร้อยละ 45.9 และ 36.4 ตามลำดับ[14]

การตรวจที่ควรทำ แต่ละวิธีเหมาะกับใคร

การตรวจ ต้องอดอาหาร ข้อดี ข้อจำกัด
กลูโคสอดอาหาร 8 ชั่วโมงขึ้นไป ถูกที่สุด ทำได้ทุกโรงพยาบาล ต้องมาหลังอดอาหาร ขึ้นลงได้ในวันเดียวกัน
HbA1c ไม่ต้อง ภาพรวม 2–3 เดือน มาตรฐานดี คลาดเคลื่อนในโรคเลือด ธาลัสซีเมีย โรคไต
OGTT 75 กรัม 8 ชั่วโมงขึ้นไป ตรวจภาวะทนกลูโคสบกพร่องได้ ใช้เวลาครึ่งวัน ค่าซ้ำได้ไม่คงที่
กลูโคสสุ่ม ไม่ต้อง ใช้เมื่อมีอาการชัด ใช้วินิจฉัยไม่ได้ถ้าไม่มีอาการ

ผู้ที่มาตรวจสุขภาพประจำปีและไม่มีอาการ กลูโคสอดอาหารหรือ HbA1c อย่างใดอย่างหนึ่งเพียงพอ ในคนที่ค่าอยู่ใกล้เส้นแบ่งหรือมีอาการไม่ชัด การตรวจสองอย่างร่วมกันช่วยให้เห็นภาพชัดขึ้น[1],[9] ส่วน OGTT เหมาะกับผู้ที่สงสัยภาวะทนกลูโคสบกพร่องหรือเบาหวานขณะตั้งครรภ์ เครื่องเจาะปลายนิ้วตามร้านหรือในงานสุขภาพไม่ใช่เครื่องวินิจฉัย ค่าที่ได้คลาดเคลื่อนได้หลายมิลลิกรัมและใช้ได้ดีที่สุดสำหรับติดตามผู้ที่รู้ว่าตนเป็นเบาหวานแล้ว

ผลผิดปกติครั้งเดียว แปลว่าเป็นเบาหวานแล้วหรือยัง

ยังไม่สรุป แนวปฏิบัติกำหนดว่าการวินิจฉัยต้องอาศัยผลผิดปกติสองครั้ง เว้นแต่มีอาการของน้ำตาลสูงชัดเจนหรือมีภาวะวิกฤตน้ำตาลสูง การตรวจซ้ำอาจทำในตัวอย่างเลือดเดิมที่ให้ผลสองอย่างผิดปกติพร้อมกัน หรือทำใหม่ในวันอื่นหากตรวจเพียงอย่างเดียว[1] กลูโคสอดอาหารของคนเดียวกันอาจต่างกัน 5–10 mg/dL ในสองสัปดาห์โดยไม่มีอะไรเปลี่ยน สิ่งที่ควรทำคือทบทวนว่าอดอาหารครบหรือไม่ กำลังป่วยหรือเพิ่งได้รับสเตียรอยด์หรือไม่ แล้วนัดตรวจซ้ำพร้อมนำยาทุกชนิดไปให้แพทย์ดู

ถ้าอยู่ในกลุ่มก่อนเบาหวาน ทำอะไรได้บ้าง

ข่าวดีคือระยะนี้แก้ไขได้ การทดลอง Diabetes Prevention Program ในผู้ใหญ่ 3,234 คนที่มีน้ำหนักเกินและมีกลูโคสผิดปกติพบว่าโปรแกรมปรับพฤติกรรมซึ่งตั้งเป้าลดน้ำหนักร้อยละ 7 และออกกำลังกายอย่างน้อย 150 นาทีต่อสัปดาห์ ลดอุบัติการณ์เบาหวานลงร้อยละ 58 ขณะที่ยาเมทฟอร์มินลดได้ร้อยละ 31 ภายในเวลาเฉลี่ย 2.8 ปี[15] แปลว่าในคนกลุ่มเสี่ยง 100 คน การปรับพฤติกรรมช่วยป้องกันได้ราว 58 ราย

การเดินหลังมื้ออาหารมีหลักฐานรองรับ งานวิเคราะห์อภิมานพบว่าการเดินหลังกินอาหารช่วยลดกลูโคสหลังมื้อได้ชัดกว่าการออกกำลังกายก่อนมื้อในผู้ที่มีภาวะทนกลูโคสบกพร่อง[21] การเดิน 10–15 นาทีหลังมื้อหลักจึงเป็นทางเลือกต้นทุนต่ำที่ทำได้จริง

ด้านอาหาร งานวิเคราะห์ที่รวมการศึกษาตามรุ่นจำนวนมากพบว่าธัญพืชเต็มเมล็ด ผัก และพืชตระกูลถั่วสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่ต่ำลง ขณะที่เนื้อแปรรูปและเครื่องดื่มหวานสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่สูงขึ้น[20] การเปลี่ยนข้าวขาวบางส่วนเป็นข้าวกล้องและการเพิ่มผักครึ่งจานในทุกมื้อเป็นจุดเริ่มที่ทำได้จริง

คำถามที่พบบ่อย

เจาะปลายนิ้วได้ 130 mg/dL ถือเป็นเบาหวานไหม

ยังสรุปไม่ได้ เครื่องเจาะปลายนิ้วไม่ใช่เครื่องวินิจฉัย เกณฑ์คือเจาะเลือดดำหลังอดอาหาร 8 ชั่วโมงได้ 126 mg/dL ขึ้นไปสองครั้ง ควรนัดตรวจยืนยันที่โรงพยาบาล[1]

กินขนมหวานวันนี้ พรุ่งนี้ตรวจน้ำตาลจะสูงไหม

อาจสูงขึ้นเล็กน้อยถ้าตรวจภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังกิน แต่การตรวจมาตรฐานต้องอดอาหาร 8 ชั่วโมงขึ้นไป และ HbA1c ไม่เปลี่ยนเพราะเป็นค่าเฉลี่ยสองถึงสามเดือน[2]

HbA1c 6.0% แปลว่าอะไร

อยู่ในกลุ่มก่อนเบาหวาน เพราะเกณฑ์ปกติคือต่ำกว่า 5.7% และเบาหวานคือ 6.5% ขึ้นไป[1] ค่านี้เทียบได้กับกลูโคสเฉลี่ยราว 126 mg/dL[5] เป็นสัญญาณให้ปรับอาหารและการออกกำลังกายก่อนจะขยับขึ้นอีก

ทำไมตอนเช้าน้ำตาลสูงทั้งที่ยังไม่ได้กินอะไร

เป็นได้ทั้งปรากฏการณ์รุ่งอรุณ จากฮอร์โมนต้านอินซูลินที่เพิ่มขึ้นช่วงเช้ามืด และ Somogyi effect จากน้ำตาลต่ำกลางคืนแล้วร่างกายชดเชยจนสูง การแยกต้องวัดน้ำตาลช่วงตีสามถึงตีห้า[13]

เป็นหวัดแล้วน้ำตาลขึ้น ต้องกังวลไหม

ไม่ต้องสรุปว่าเป็นเบาหวานทันที เพราะการติดเชื้อทำให้น้ำตาลสูงจากความเครียดได้[10] แต่ควรตรวจซ้ำหลังหายดี 2–4 สัปดาห์ หากค่ายังสูงจึงปรึกษาแพทย์

กินยาสเตียรอยด์แล้วน้ำตาลขึ้น ควรทำอย่างไร

แจ้งแพทย์ที่สั่งยา เพราะน้ำตาลสูงจากสเตียรอยด์เป็นผลที่ทราบดีและมักสูงหลังอาหารมากกว่าขณะอดอาหาร[11] ไม่ควรหยุดยาสเตียรอยด์เองเพราะอาจทำให้โรคกำเริบ

ตรวจน้ำตาลต้องอดอาหารกี่ชั่วโมง

อย่างน้อย 8 ชั่วโมงและไม่เกิน 12–14 ชั่วโมง ดื่มน้ำเปล่าได้ ควรงดกาแฟ ชา น้ำผลไม้ และการออกกำลังกายหนักก่อนเจาะเลือด ส่วน HbA1c เจาะได้ทุกเวลา[1]

น้ำตาลต่ำกว่า 70 mg/dL อันตรายไหม

ถือเป็นภาวะน้ำตาลต่ำระดับแรก ควรกินน้ำตาลหรือกลูโคส 15 กรัมแล้ววัดซ้ำใน 15 นาที ค่าต่ำกว่า 54 mg/dL ถือว่ารุนแรงและเสี่ยงหมดสติ ผู้ที่ได้รับอินซูลินหรือซัลโฟนิลยูเรียต้องมีแผนแก้ไขและแจ้งคนรอบข้าง[23]

สรุป

กลูโคสเป็นตัวเลขที่บอกเรื่องของทั้งวันและทั้งเดือนในคราวเดียว ค่าปกติขณะอดอาหารคือ 70–99 mg/dL ค่า 100–125 mg/dL คือก่อนเบาหวาน และ 126 mg/dL ขึ้นไปคือเกณฑ์เบาหวานเมื่อยืนยันซ้ำแล้ว ขณะที่ HbA1c ให้ภาพเฉลี่ยสองถึงสามเดือนด้วยเกณฑ์ 5.7% และ 6.5%[1] ตัวเลขเดียวไม่ได้แปลว่าเป็นโรคเสมอ เพราะความเครียด การติดเชื้อ สเตียรอยด์ ยาหลายกลุ่ม และฮีโมโกลบินผิดปกติล้วนทำให้ค่าคลาดเคลื่อนได้[8],[10],[11],[12] การตรวจที่เหมาะสมคือตรวจเมื่อถึงวัยหรือมีปัจจัยเสี่ยง ยืนยันผลที่ผิดปกติ และติดตามต่อเนื่องในกลุ่มก่อนเบาหวาน ซึ่งการลดน้ำหนักร้อยละ 7 กับการออกกำลังกาย 150 นาทีต่อสัปดาห์มีหลักฐานแข็งแรงที่สุดในการชะลอโรค[15]

คำเตือนด้านความปลอดภัย (อ่านก่อนใช้): บทความนี้เป็นข้อมูลประกอบความเข้าใจ ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือคำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล ผลตรวจที่ผิดปกติต้องยืนยันโดยแพทย์ซึ่งจะพิจารณาอาการ โรคประจำตัว และยาที่ใช้ร่วมด้วย ผู้ที่ได้รับอินซูลินหรือยาลดน้ำตาลกลุ่มซัลโฟนิลยูเรียมีความเสี่ยงน้ำตาลในเลือดต่ำจนหมดสติ ควรมีแผนแก้ไขภาวะน้ำตาลต่ำและปรึกษาแพทย์ก่อนปรับขนาดยาเอง

แหล่งอ้างอิง